Van de Rails (Voorstelling PLT om 16.00 of 19.00u)
Sterke beeldtaal, muziek en authentieke ervaringsverhalen
Hoe komt een jongere in de criminaliteit terecht? En in hoeverre is de pleger eigenlijk zelf ook slachtoffer? In de theatervoorstelling Van de Rails volgt het publiek de reis van een jongere die ogenschijnlijk eigen keuzes maakt, maar van wie de kwetsbaarheid gaandeweg pijnlijk zichtbaar wordt. Het stuk maakt invoelbaar hoe jongeren onder invloed van omstandigheden en valse beloften in een systeem terechtkomen waaruit ontsnappen bijna onmogelijk lijkt, niet zonder hulp van buitenaf.
Met sterke beeldtaal, muziek en authentieke ervaringsverhalen doorbreekt Van de Rails het zwart-wit denken over jeugdcriminaliteit. De voorstelling laat zien dat er vaak een grijs gebied schuilgaat achter het gedrag van jongeren die betrokken raken bij criminele uitbuiting. Het publiek wordt uitgenodigd om voorbij het oordeel te kijken.
Over de maker
De voorstelling is ontwikkeld door de 21-jarige theatermaker Joris Verschuur, in samenwerking met Fier – expert op het gebied van uitbuiting, (seksueel) geweld en eerkwesties. Vanuit een diepe maatschappelijke betrokkenheid en de wens om het gesprek over onzichtbaar onrecht aan te zwengelen, koos Joris voor dit urgente thema. ‘In mijn opleiding heb ik nog nooit iets voorbij zien komen over uitbuiting. Terwijl het overal om ons heen gebeurt en dus ook in ieder klaslokaal aanwezig kan zijn!’, aldus Joris.
Over uitbuiting
Criminele uitbuiting is een van de vormen van mensenhandel. Iemand dwingt een ander tot het plegen van (online) strafbare feiten met de bedoeling daar zelf financieel beter van te worden. Het kan hierbij gaan om verschillende vormen van criminaliteit, zoals diefstal, cybercrime, drugshandel en geweldsdelicten. Vaak is de uitbuiter onderdeel van een groter crimineel netwerk, of wordt de uitbuiter zelf ook uitgebuit.
Rob Kelder, zorgcoördinator mensenhandel bij Fier, zegt over de voorstelling: ‘Er wordt in Van de Rails heel duidelijk gemaakt dat slachtoffers van criminele uitbuiting vaak moeilijk gedrag vertonen, moeilijk of zelfs agressief in contact zijn en hun slachtofferschap ontkennen. En toch, ondanks dit alles en ondanks het feit dat ze zelf criminele feiten plegen moeten we niet vergeten dat het hier om slachtoffers kan gaan. En dat daderschap en slachtofferschap soms door elkaar lopen. Die ingewikkeldheid zit goed in de voorstelling.’
Jongeren worden vaker dan we denken ingezet en uitgebuit voor criminele activiteiten, vaak onder onze neus. De samenleving, en specifiek ook professionals, hebben een cruciale signalerende rol. Van de Rails wil professionals bewust maken van hun positie. Joris: ‘Door naar onze intuïtie te luisteren en te handelen, kunnen we deze jongeren een uitweg bieden voordat het te laat is.’